อดีตรักมักสาวครู-มนต์แคน แก่นคูน
DOLBY 杜比全景声 下载
臻品母带 下载
臻品全景声 下载
臻品音质
HIRES Hi-Res 下载
FLAC 无损flac 百度云网盘下载
APE 无损ape 格式下载
320MP3 极高mp3 歌曲下载
128MP3 标准mp3 百度网盘下载
192OGG 较高ogg 下载
192AAC 较高aac 下载
96AAC 标准aac 百度云下载
Loading...
TXT อดีตรักมักสาวครู-มนต์แคน แก่นคูน 文本歌词
อดีตรักมักสาวครู - มนต์แคน แก่นคูน (Monkan Kankoon)
Written by：อ.ดุบเดื่อง
ฟังเสียงสายลมต้อง
จากริมคลองแถวทุ่ง
ปงมัดกล้าไว้แล้วเถียงนา
น้อยค่อยพักเซา
หยับขึ้นมากินข้าว
เซามีแฮงเบิ่งจักหน่อย
นั่งคิดไปลอยๆ
ถึงอดีตผู้ข้า
สิเป็นบ้าย้อนมักครู
เฮาคือควายบักตู้
หน้าต่ำหนอเทิงดำ
งานประจำคือไถนา
ก่นโพนเกาฮื้อ
ใจถวิลนางน้องเอย
คงสิบ่สมปอง
เด้อโตน้องน้อกับพี่
เธอแม่พิมพ์คนดี
พี่ชาวนาต่ำต้อย
บ่คอยได้
แม่นฮ่วมเฮียง สาวเอย
เธออยู่บ้านหลังโตอันโอ่อ่า
ฉันนอนนา
บ้านเรือนเหมือนรังหนู
เธอร่ำเรียน
พากเพียรได้เป็นครู
ช่างหดหู่
เศร้าหมองเสียจริงเรา
เธอไปเรียน
ฉันไปนามันน่าเศร้า
ทางเดินเรา
นับวันห่างต่างศักดิ์ศรี
อนาคตของน้องต้องผู้ดี
ส่วนตัวพี่หมองหม่นทนทำนา
เหลือใจหล้า ใจหล้า
เห็นน้องจบครูมา
น้ำตาอ้ายไหลหย่าว
คิดเห็นคราวแต่กี้
เฮาเล่นฮ่วมกัน
โตอ้ายนั้นเรียนอยู่ ปสาม
ส่วนว่าครูคนงาม
อยู่ปสองเด้อน้อง
สองเฮาเว้า นำกันคักแน่
บ่ลืมกันคักแท้
คำมั่นลั่นความ
ปีน้ำท่วมน้องยังขี่หลังชาย
บัดได้บายปริญญา
ช่างลืมนางน้อง
นั่งมองแม่พิมพ์คนใหม่
น้ำตาพี่ไหลอาบลงใบหน้า
ไม่อยากโทษ บุญวาสนา
เรามันอีกา
ส่วนน้องยาหงส์ทอง
ขอมองให้เต็มตาหน่อย
ถึงแม้นบุญน้อย
ก็ยังคอยเหลียวแล
ได้เวลาต้องไปป้านคันแท
บ่ายมาแบกแหลงน้ำตามเคย
อกเฮาเอ่ย
อย่าไปหวังเขาเลย
เฮามันเชยไร้ค่า
เฮาอีกาต่ำต้อย
บ่คอยได้คู่หงส์
เลาะเลียบซ้งไปตามท่งหากิน
ใจถวิลสาวครูสิซ่ำได๋น้อนี่
ดำขี่ลี่ ชาวนาคือพี่
อ้ายคิดเห็น
แต่กี้ยังมีน้องอยู่นำ
คึดอ่ำลำ นำตั้งแต่ตอนเด็ก
ตอนที่เฮายังเล็ก
พี่บ่ลืมนางน้อง
สองเฮาเว้า นำกันอ้อมอ่อม
ปิ้งกะปอมป่นแย้
อยู่โพนแต้เลาะเถียง
นกอีเอี้ยง เคียงคู่จู๋จี๋
ฮักกันมาหลายปี
พี่บ่มีวันเคลื่อน
ลงเฮือนเพื่อนชวนเดินเตร่
มาคักหลายเด้
ครูสวยเก๋จังเลย
หนุ่มชาวนา
ได้แต่มองเฉยๆ
ใจคิดอยากกกเกย
บ่กล้าเอ่ยวาจา
ชาวนาอย่างเราเฝ้าแอบ
ผลลัพธ์คือเจ็บแสบ
ไม่ได้แนบเคียงกาย
หัวใจคงได้แต่มั่นหมาย
เห็นครูเดินกาย
ไปสอนนักเรียน
เวียนหลายมื้อ
อยากไปเรียนหนังสือ
นำน้องคือเก่า
แนวฮักบ่กล้าเว้า
เฮานั่นต่ำสกุล
ใจว้าวุ่น แก้มจูนพูนมองหา
วาสนาชาวนา
ซ่ำเพ้อเพียงนี้
